Toastmasters – rola „Body language evaluator”

Wstęp

Zerknij ogólniejszy artykuł (jeśli jeszcze nie widziałeś/widziałaś)

 

Your body language may shape who you are | Amy Cuddy

Na co zwrócić uwagę?


Kontakt zwrokowy:

  • Czy utrzymuje kontakt wzrokowy z widownią?

Postawa:

  • Spokojna, czy nerwowa?
  • Pewna czy niepewna?
  • Zrelaksowana czy sztywna?
  • Kołysanie się,
  • chwytanie lub pochylanie się na pulpicie,
  • ręce w kieszeni,
  • poprawianie włosów / ubrania,

Gesty / Gestykulacja:

  • Naturalne, spontaniczne czy sztuczne?
  • Ze znaczeniem czy losowe?
  • Energiczne czy …?
  • Jasne czy nieoczywiste?
  • Szerokie/otwarte czy zamknięte?
  • szeroka, czy zamknięta?
  • wzmacnianie słów?
  • jako wizualizacja?
    np. 'taki duży'
  • gryzienie/oblizywanie warg,
  • marszcznie brwi,

Wyraz twarzy?

  • Uśmiech?
  • Celowe / Losowe
  • Naturalne czy sztuczne?

Kontakt wzrokowy:

  • brak kontaktu,
  • patrzenie w podłogę / sufit,
  • zbyt szybki kontakt wzrokowy (jakby nerwowy).
  • Natrualny / gładki czy sztuczny / wymuszony?
  • Naturalny kontakt czy z wyraźnym sztuczny wzorzec?

Stres?

  • Drżenie rąk, ust
  • W Głosie

Na co zwrócić uwagę? (Wybrane)

W drodze na scenę #popularne

Idąc na scenę, mówca jest już widoczny.
Często w takiej sytuacji ludzie robią dziwne rzeczy (które nie zawsze dobrze wyglądają).
A to jest pierwsze wrażenie, zanim jeszcze zaczniesz mówić.

Tak samo głupio wygląda, gdy mówca, nagle się zrywa, poddenerwowany odkłada rzeczy i biegnie na scenę!

Co można zrobić?

Przygotuj się wcześnie, wstań wcześniej, gdy nadejdzie czas, pójdz spokojnie, pewnie na scenę.

Często idąc na scenę jesteś już widoczny/widoczna.
Reklama

Spójność

Co można zrobić?

Bądź naturalny, spontaniczny – „Bądź sobą”. Nie udawaj/nie naśladuj kogoś innego.
Wiele dobrych mówców z TED, czasem nawet pod przykrywką przypadkowej historii opowiadają o swoich przeżyciach, doświadczeniach. Dzięki związanym z tym emocjom – jeszcze lepiej słucha się historii.
Emocje, twoje myśli słychać w wypowiadanych słowach.
Kiedyś spotkałem się z ćwiczeniem, które polegało na wypowiadaniu tego samego zdania, wielokrotnie. Tylko za każdym razem co innego sobie wyobrażaliśmy.

Nie ma złej mowy ciała! Nawet stres, drżenie, łamiący się głos, .. – może wspierać twoją mowę!

Jeśli opowiadasz np. o traumatycznych przeżyciach to np. łamiący się głos może wzmacniać przekaz.
Dzięki temu publiczność jeszcze bardziej przeżyje twoją historię.
Uważaj jednak by „nie popłynąć”. Bardzo silne emocje mogą Cię pociągnąć, tak, że nie będziesz w stanie ukończyć historii.

Pozwól sobie reagować naturalnie, spontanicznie, tak jak w czasie spotkania z przyjaciółmi.

Oznaki stresu

Czasem delikatne drżenie rąk staje się widoczne gdy mówca trzyma coś w ręce.
Podobnie jak z długim kijem. drobny ruch na początku wywyołuje duży ruch na końcu.

Oznaki stresu sugerują brak pewności siebie, nieprzygotowanie. Brak pewności siebie sugeruje niekompetencję! Czy warto słuchać takiej osoby?

Co można zrobić?

Dobre przygotowanie to podstawa!

Wraz z praktyką zyskasz większą pewność siebie, dzięki czemu 'samo wyjście' – nie będzie takie stresujące.

Unikaj sytuacji w których twój stres jest bardziej widoczny (np. gdy trzymasz kartkę w dłoni, delikatne drżenie rąk jest znacznie bardziej widoczne!)

Zabawa rękami

Zabawa obrączką w czasie mowy?

Często są to ruchy nieświadome, sugerujące nerwowość (dyskomfort).

Co można zrobić?

Pierwszy krok to świadomość 🙂 Zabawa 'palcami' – często wynika z poddenerwowania. Zatem, z czasem, z doświadczeniem, czasem samoczynnie problem znika.

 

Chodzić czy stać?

 

Każdy ma swój styl. Ponadto warto dostosować styl do prezentowanej treści.

To zależy od prezentacji (historii).

Opowiadasz dynamiczną historię – stanie w jednym miejscu może nie pasować. Choć oczywiście to zalezy od tego co chcesz uzyskać. Dzięki brak ruchu w dynamicznej historii możesz uzyskać np, efekt komiczny.

Mózg ogólnie pracuje lepiej gdy się ruszamy, ale może to być rozpraszające dla widowni.

Gdzie prezentujesz?

Chodzenie w telewizji, nagraniu na YouTube, może być nie wskazane.

Kodowanie przestrzenne

 

Warto przedstawić różne punkty prezentacji w różnych miejscach.

Dzięki czemu publiczność łatwiej rozróżni punkty prezentacji (lepiej zapamięta).

Czasem, celowo tworzy się skojarzenia (np. negatywne w jednej części sali, pozytywne w innej).

Opowiadaj o różnych punktach prezentacji w różnych miejscach na sali.

 

Taki sposób 'kodowania', pomaga również łatwiej zapamiętać prezentację.

Na marginesie dodam, że nasz mózg lepiej zapamiętuje dane przestrzenne. Kojarzysz memotechnikę Pałac pamięci (wiki)?

 Metoda polecana w Toastmasters. Trenerzy NLP równięż zwracają dużą uwagę na takie 'przestrzenne kodowanie'.

Uwaga: czasem, na początku wygląda to sztucznie.

Gesty

Gesty ograniczone do pewnego poziomu / asymetryczne.


Szerokie wysokie gesty.

 Gdy mówca trzyma coś w dłoni – często to ogranicza jego mowę ciała.

 

Kontakt wzrokowy

Czy pamiętasz jak w szkole nauczycielka nagle na Ciebie spojrzała?
Gdy z kimś rozmawiasz…
Czy dalej byłeś tak samo zaangażowany?

Reklama

Zwróć uwagę czy mówca patrzy tylko na swoją prezentację, podłogę, sufit czy widownię.

Jeśli widownię, to czy stara się utrzymać kontakt z całą widownią, czy tylko częścią.
Czy patrzy 'szybko' by zaliczyć, czy spokojnie etc.

Przykładowy obszar skupienia wzroku mówcy w czasie prezentacji z mówcami.
Na niebiesko zaznaczyłem gdzie patrzy mówca.
Na czerwono obszar pomijany.

 Co można zrobić?

Z doświadczeniem, gdy opanujesz stres związany z wyjściem, świadomość sceny może pojawić się samoistnie 🙂

 Świadomość – patrzenie w górę może oznaczać przypominanie sobie / wymyślanie.

 Możesz na początku patrzeć np. w czoło. Z daleka trudno stwierdzić gdzie dokładnie dana osoba patrzy.

Jeśli słyszałeś rady typu: „Wyobraź sobie, że twoja publiczność jest naga” – NIE. Tego nie robimy! Twoje wyobrażenia mają wpływ na twój sposób komunikacji.

Zmiany w czasie

Jak osoba zachowuje się 'w czasie'.
Np. na początku jest spięta, a od pewnego momentu bardziej zrelaksowana, z bardziej naturalnymi ruchami etc.

Prezentacja ze slajdami?

Nieprawdą jest, że nie można używać projektora (prezentacji „PowerPoint”) w Toastmasters! 🙂

Każdy magik wie, że patrząc w danym kierunku, sugerujemy: co jest ważne.

A co jeśli mówca w czasie prezentacji patrzy tylko na slajdy?
Czy jest sens przychodzić na taką prezentację, czy nie lepiej było by wysłać dokument „PowerPoint”? (i przeczytać w „wolnym czasie”).

Co można zrobić?

W czasie prezentacji zależy nam na tym, by slajdy przedstawiały to o czym mówimy.
Dlatego naturalnie będziemy zerkać na slajdy (czy wyświetla się ten co powinien).

By poprawić mowę ciała (by nie być odwróconym do widowni), warto ustawić dodatkowy ekran na wprost sceny.
Jeśli ekran będzie za mały mówca i tak będzie zerkał na główny ekran :/

Porada:

Prezentacja?
Słyszałeś o terminie: „Śmierć przez PowerPoint”

 

Ciekawą alternatywą do klasycznych slajdów typu „PowerPoint”, jest Prezi.

 

 

 

Ciekawe? Newsletter?

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Informacje zwrotne w treści
Wyświetl wszystkie komentarze